Duurzame samenwerking voor toekomstbestendig onderwijs

Uitgelicht

In 2025 was er een groei in de samenwerking tussen het studentenonderwijs en de huisartsopleiding. Wat begon als een praktische oplossing voor capaciteitsuitdagingen, groeide uit tot een duurzame wisselwerking met inhoudelijke meerwaarde voor beide teams.

Het studentenonderwijs en de huisartsopleiding zijn al jaren met elkaar verbonden in het Onderwijscontinuüm. De hoofden van het onderwijs en de vervolgopleidingen van de afdeling Huisartsgeneeskunde komen 3 of 4 keer per jaar samen om elkaar op de hoogte te houden van belangrijke ontwikkelingen en waar mogelijk samen te werken.

Een vraagstuk én een kans

Het studentenonderwijs kreeg in 2025 te maken met een aanzienlijke uitdaging in het vullen van de lesroosters; er was onvoldoende capaciteit bij de docenten om de roosters rond te krijgen. Door langdurig ziekteverzuim waren er minder docenten beschikbaar, terwijl het aantal onderwijsuren – door het nieuwe curriculum van de geneeskundeopleiding, Erasmusarts 2030 – juist toenam.

Bij de huisartsopleiding speelde tegelijkertijd een omgekeerde situatie: er waren voldoende docenten, maar minder aios dan in voorgaande jaren. Hierdoor ontstond bij Ester (hoofd huisartsopleiding) en Elwin (hoofd studentenonderwijs) al snel het idee dat de huisartsopleiding het studentenonderwijs wellicht kon ondersteunen.

Van ad-hoc oplossingen naar structurele samenwerking

Na een aantal overleggen ontstond een tijdelijke oplossing: themadocenten van de huisartsopleiding vulden ad hoc openstaande lessen op in het rooster van het studentenonderwijs. Dit bood lucht, maar al snel was duidelijk dat dit niet voldoende was. De lesroosters en werktijden van beide secties verschilden namelijk behoorlijk, wat het plannen ingewikkeld maakte.

Deze uitdaging leidde ertoe dat Manon ten Wolde, Adviseur Roosterplanning van de huisartsopleiding, in beeld kwam. Zij werd de verbindende schakel tussen de roosterplanning van het onderwijs en de opleiding. In samenwerking met het secretariaat van het studentenonderwijs konden groepsdocenten door deze inzichten gemakkelijker ingezet worden voor de lessen van het studentenonderwijs. Manon onderzoekt hoe het beste inzicht kan worden verkregen in de docentencapaciteit in relatie tot het lesrooster, evenals in roosters op individueel niveau, zodat op beide niveaus gericht kan worden gestuurd.

Een andere doelgroep, dezelfde basis

De themadocenten van de huisartsopleiding geven vooral lessen in klinische vaardigheden van het onderwijs: klinisch redeneren, lichamelijk onderzoek en het voeren van consulten. Hoewel de studenten in een andere levensfase zitten dan aios, en sommige docenten een drempel ervoeren om te starten met de lessen, blijkt het goed haalbaar voor de docenten om voor deze doelgroep te staan. Als huisarts of themadocent hebben ze een stevige basis, meer dan voldoende om de lessen te kunnen geven.

Leren van en met elkaar

Naast deze praktische ondersteuning groeide ook de inhoudelijke samenwerking: sinds 2025 ontmoeten docenten van beide onderwijsteams elkaar vaker om onderwijsconcepten uit te wisselen, nieuwe werkvormen te oefenen en te leren van elkaars expertise.

Daarnaast biedt het lesgeven bij het studentenonderwijs ook waardevolle inzichten voor de huisartsopleiding. Curriculum coördinator Alex Verhof verwoordt dit treffend: “Je komt als docent direct in contact met je eigen kweekvijver”. De geneeskundestudenten van nu stromen later hopelijk in als aios bij de huisartsopleiding. Door les te geven aan bachelor- en masterstudenten, krijgen docenten een beter beeld van hoe studenten nu graag leren, wat ze motiveert en welke kennis zij al in huis hebben aan het einde van de opleiding. “Als curriculumcoördinator kan ik die inzichten direct gebruiken in de doorontwikkeling van ons eigen curriculum,” aldus Alex. Geneeskundestudenten blijken bijvoorbeeld te beschikken over meer basiskennis van algemene geneeskundevakken en EBM dan voorheen, en zijn ze sneller geneigd AI te gebruiken.

Promotie van de huisartsopleiding

Er is een groot tekort aan huisartsen in Nederland, en het aantal aios bij de huisartsopleidingen blijft helaas achter. Daarom is het van groot belang van geneeskundestudenten enthousiast gemaakt worden voor de huisartsopleiding. Ook hierin werken het onderwijs en de opleiding samen: er wordt sinds 2025 op structurele wijze nagedacht over promotie van de opleiding door docenten, omdat zij in direct contact komen met geneeskundestudenten.

Een blijvende samenwerking

Doordat de ondersteuning van de huisartsopleiding en de samenwerking zo goed bevallen, is de wens ontstaan om dit verder uit te bouwen. Daphne van Dongen, plaatsvervangend hoofd van het studentenonderwijs, vertelt hierover: “In 2027 is jaar 3 van Erasmusarts2030 afgerond, en zal beter duidelijk zijn welke docenten het beste bij de verschillende lessen ingezet kunnen worden. Daarnaast blijft Manon zich inzetten voor het creëren van inzicht in de capaciteit van het studentenonderwijs, bijvoorbeeld door het opzetten van een dashboard.”